What a Loveday!

 

 

Μια λαμπρή χειμωνιάτικη μέρα το σηκώνει το αστυνομικό της. Πολλοί γνωρίζετε ότι βαριέμαι τα αστυνομικά, ειδικά όπως γράφονται στις μέρες μας, συνονθύλευμα κακοχωνεμένων απόψεων με προκάλυμμα κάποια εγκληματική υπόθεση – καλύτερα πυροβολήστε με στο κεφάλι! Προτιμώ απερίφραστα εκείνα τα παλιά φινετσάτα κείμενα που βασίζονταν περισσότερο στην επαγωγική σκέψη και λιγότερο στην παραγωγική ηλιθιότητα. Για φέτος ο Σ.Μ.Ε.Δ. που έχω ξαναγράψει γι’ αυτόν από εδώ και από εκεί, μας επανασυστήνει την επαγωγική σκέψη μέσω της Loveday Brooke ηρωίδας της Κάθριν Λουίζα Πέρκις, μπας και την βγάλουμε καθαρή και φέτος – δύσκολο βέβαια, γιατί 15 Ιανουαρίου μόλις και όλα πάνε ήδη κατά διαόλου σαν σύγχρονο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα.
 

Η Πέρκις (1839-1910) έγινε διάσημη για την ηρωίδα της όπου «το αναγνωστικό κοινό συνήθιζε να συγκρίνει διαρκώς τη Λαβντέι με τον Σέρλοκ Χολμς, από τη μια γιατί η εμφάνισή της συνέπεσε με το θάνατο του Σέρλοκ κι από την άλλη γιατί και οι δύο ακολουθούσαν την ίδια μεθοδολογία». Το ενδιαφέρον για την εποχή της – αλλά και μέσω κάποιων ηλίθιων αναχρονισμών, ακόμα και για τη δική μας – είναι ότι η Πέρκις (παρόλο που μερικές φορές υπέγραφε με το ουδέτερο C.L. Pirkis) ήταν μια καλή γυναίκα συγγραφέας που έγινε γνωστή χάρη σε έναν γυναικείο χαρακτήρα· αν τονίζω το φύλο το κάνω μόνο γιατί διαβάζοντάς την δεν βρήκα να έχει ιδιαίτερες ελλείψεις συγκριτικά με τον Σέρλοκ Χολμς, το κυρίαρχο αρσενικό του λογοτεχνικού είδους τότε (κανονικά τώρα θα έκαιγα το σουτιέν μου αλλά το έχω βάλει στο πλυντήριο!), αφήστε που η συγκεκριμένη ιστορία μου φάνηκε και πιο ενδιαφέρουσα από πολλές του Ντόυλ. Για μένα η λογοτεχνία δεν έχει φύλο, έχει φύλλα και αν είναι γεμισμένα με σοβαρό τρόπο, όλα τα άλλα δεν με ενδιαφέρουν. 

 

 

«Οι καλόγριες του Ρέντχιλ» είναι μια παράξενη αδελφότητα που φροντίζει ανάπηρα παιδιά σε ένα σπίτι που νοικιάζει σε μια επαρχιακή αγγλική πόλη. Κάθε φορά όμως που βγαίνουν με το κάρο για ελεημοσύνη στις γύρω περιοχές, κάποιες εξοχικές κατοικίες λίγο αργότερα πέφτουν θύματα διάρρηξης, αν έχετε τον θεό σας. «Παρεμπιπτόντως, σκέφτομαι συχνά ότι οι δημοφιλείς αστυνομικές ιστορίες, οι οποίες σήμερα γνωρίζουν μεγάλη ζήτηση, καμιά φορά μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμες στις τάξεις των κακοποιών». Καλούν λοιπόν την Λαβντέι Μπρουκ από τα κεντρικά να περάσει μερικές ειδυλλιακές στιγμές στην αγγλική επαρχία και αν δώσει ο θεός να λύσει και το μυστήριο!
 

Το ύφος της Πέρκις είναι πολύ διαυγές και ευχαρίστως θα διάβαζα απανωτές ιστορίες της. Όσο και αν έψαξα δεν βρήκα να έχει εκδοθεί κάτι στα ελληνικά αλλά θα χαιρόμουν αν γινόταν στο μέλλον. Χαίρομαι ωστόσο που ο Σ.Μ.Ε.Δ. έδωσε μια πρώτη μεταφραστική οδό μέσω της Baker Street Irregulars. Αυτά τα ημερολόγια κάθε χρόνο καλυτερεύουν, εν αντιθέσει με τον κόσμο μας που χειροτερεύει· ελπίζω να τα αναζητήσετε και εσείς. Είναι κομψά και πρακτικά. Και λογοτεχνικά καίρια, παρά τις «παλιές» ιστορίες που συνήθως φιλοξενούν.