26 Οκτωβρίου, 2015

Περιμένοντας το(ν) Χιόνη



Είχα καταλάβει ότι μου αρέσει. Πολύ. Είχα διαβάσει μια χούφτα ποιήματά του και είχα ξετρελαθεί. Πολύ. Είχα σοκαριστεί από την ανάγνωση του Εσωφάγου. Πολύ. Αλλά ποτέ δεν τον είχα πάει ως το ταμείο του βιβλιοπωλείου, πάντα κάτι με σταματούσε λίγο πριν. Λίγο. Και έτσι ξαφνικά, κάποιος διεκπεραίωσε για μένα όλα τα δύσκολα βήματα και μου ταχυδρόμησε “Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφύσικες ιστορίες”. Η καλή μου φίλη librarian το αγαπάει πολύ αυτό το βιβλίο και τι είναι η αγάπη αν δεν την μοιραστείς; Το συνόδεψε με μία παράκληση η οποία σιγά σιγά μετατρεπόταν σε απροκάλυτπη απειλή, ότι αν δεν καταφέρω να το αγαπήσω εξίσου αυτό το βιβλίο ή δεν μπορέσω να το εκτιμήσω όπως του αξίζει, καλό θα ήταν να το στείλω κάπου αλλού που θα έβρισκε πιο ζεστή αγκαλιά. Μου άρεσε απροσδόκητα πολύ αυτή η παράκληση-απειλή και έτσι στρώθηκα να το διαβάσω μέσα σε ένα απόγευμα σαν μελλοθάνατος που του τελειώνει ο χρόνος.


Και ο Άγιος φοβέρα θέλει! Γιατί φαίνεται πως έπιασε τόπο η απειλή.
Το βιβλίο περιλαμβάνει δέκα συν μία (κάτι σαν εισαγωγή!) υπέροχες ιστορίες που με μια πρώτη ματιά μοιάζουν παιδικές, ίσως και λίγο αφελείς, με ένα (ή δυο) ηθικό δίδαγμα στο τέλος καθεμιάς από αυτές. Αλλά ποιος ασχολείται πια με αναγνώστες που μένουν στην πρώτη εντύπωση; Σε ένα δεύτερο επίπεδο, αντιλαμβάνεσαι ότι οι ιστορίες είναι συγγενείς με εκείνες του σπουδαίου Ίταλο Καλβίνο (μια εξ αυτών μάλιστα, αφιερώνεται και στην μνήμη του), καθόλου μιμητικές και εξίσου απολαυστικές. Γραμμένες σε απλή γλώσσα όπως συνήθως είναι αυτές οι ιστορίες, επιδιώκουν από τον αναγνώστη να νιώσει κάτι που είναι κρυμμένο κάτω από το πρόπλασμα της γλώσσας. Έντονα φιλοσοφικές – ή πιο ορθά, θα λέγαμε φιλοσοφημένες, δηλαδή ιστορίες που βιώθηκαν βαθιά πριν αποτυπωθούν, που δεν αποτυπώθηκαν για να βιωθούν εκ των υστέρων. Ο προφανής διδακτισμός τους είναι ένα προπέτασμα, είναι περισσότερο σωκρατικές ετούτες οι ιστορίες, πρώτες αυτές δεν γνωρίζουν τίποτα για τον εαυτό τους! Η ποιητική ιδιότητα του Αργύρη Χιόνη δίνει μια γοητευτική πνοή σε αυτές τις αφύσικες ιστορίες! 


Η Απουσία είναι το μοναδικό θηρίο που ο άνθρωπος όχι μονάχα δεν κατάφερε ποτέ να εξημερώσει, αλλ' ούτε να συλλάβει καν. Βέβαια, πάντα ελπίζει ότι θα τα καταφέρει, γι' αυτό και σε όλους τους ζωολογικούς κήπους υπάρχει έν' αδειανό κλουβί γι' αυτήν.
 

Λάτρεψα ιδιαίτερα την ιστορία “ΑΛΦΗΟC CΥΝ ΑΡΕΘΩΝΙ”, μια περιπαικτική ιστορία για την σύγχυση που δημιουργούν τρία εγκυκλοπαιδικά λήμματα. Σαφώς μία από τις πλέον αφύσικες ιστορίες (σε σύγκριση με τις υπόλοιπες) του τομιδίου, αλλά τι να κάνουμε, είμαι και εγώ λοξός! Η έκδοση είναι Κίχλη (για όποιον αναγνώστη έπιασε στα χέρια του μια τέτοια έκδοση, τα λόγια περιττεύουν!). Στα συν της έκδοσης είναι και τα πολύ όμορφα σχέδια της Εύης Τσακνιά που συνοδεύουν τις ιστορίες του Αργύρη Χιόνη.  Διαβάστε το, η Άνοιξη έρχεται μετά το(ν) Χιόνη!

7 σχόλια:

  1. Ω, ναι. Welcome, Μαραμπού, στο σύμπαν του Αργύρη Χιόνη. Γιατί είναι ένα ολόκληρο σύμπαν από μόνος του ο αγαπημένος ποιητής.
    Το οριζόντιο ύψος είναι το μόνο βιβλίο του που κατ-έχω. Έχω διαβάσει όμως πολλά ποιήματα από διάφορες συλλογές του. Μερικά από αυτά είναι εξαιρετικά. Πάντα επιθυμώ να αποκτήσω τη Φωνή της σιωπής (Ποιήματα 1966-2000.)


    Για το φιλολογικό σας σαλόνι:

    Κάποιος εξημέρωσε, κάποτε, μια μοναξιά* από θηρίο της ερήμου ζώο την έκανε οικόσιτο, κι ήτανε τρυφερή και διακριτική και στην αφή τόσο απαλή, πιο απαλή ακόμα κι από γάτα.
    Τώρα, πώς έγινε και, έτσι ξαφνικά, αυτή η τόσο εξημερωμένη μοναξιά τον κατασπάραξε, κανείς δεν ξέρει.

    ****

    Χρόνια ολόκληρα τον ουρανό κοιτούσε, προσμένοντας, επί ματαίω, έν' άστρο, ένας άγγελος, κάτι σπουδαίο, τέλος πάντων, να κατεβεί από κει γι' αυτόν.
    Τελικά, εκείνο το μουντό του φθινοπώρου απόγευμα, ένα ξερό, κίτρινο φύλλο ακράγγιξε, για λίγο, το κρανίο του, πριν σωριαστεί στο χώμα.

    ****

    Ένας πολύ περήφανος κι ακέραιος κύριος που είχε ορκιστεί ποτέ να μη λυγίσει μπροστά σε πλούσιο, σε ισχυρό, σε καταπιεστή, αλλ' ούτε καν μπρος το Θεό, γονάτισε μια μέρα, έγινε σχεδόν ένα με το χώμα, για να μυρίσει ένα χαμομήλι.
    Πρέπει, ωστόσο, να ειπωθεί ότι, προτού προβεί στην πράξη αυτή, κοίταξε δεξιά, αριστερά, πάνω και κάτω, για να βεβαιωθεί ότι κανένας δεν τον έβλεπε.

    Αργύρης Χιόνης, ΑΣΗΜΑΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατούσα τη "Φωνή της σιωπής" στα χέρια μου για περίπου δέκα λεπτά, σίγουρος ότι θα εξέλθω από το βιβλιοπωλείο μ' αυτήν, αλλά μια εσωτερική διεργασία έλαβε ξαφνικά χώρα και έφυγα με την "Αλληλογραφία Φόρστερ-Καβάφη". Συμβαίνουν και αυτά! Είναι θέμα χρόνου να επανορθώσω. Το Οριζόντιο ύψος έχει μια "ελαφρότητα" στην γραφή και στην δομή αλλά ταυτόχρονα δεν στερείται την βαθύνοια μιας εσωφαγικής σκέψης.

      Ευχαριστώ για τα ποιήματα. Ήλπιζα και ευχόμουν ότι δε θα έρθετε με άδεια χέρια (κάτι που δεν συνηθίζετε εξάλλου) και μιας και ο ίδιος είναι ποιητής, η συγκομιδή σας (σχεδόν σίγουρα) θα ήταν μονοποικιλιακή!!

      Διαγραφή
    2. Ο Χιόνης έχει μια φοβερή εσωτερικότητα, εκφρασμένη με απλές, αλλά σε καμία περίπτωση, απλοϊκές λέξεις. Τίποτα βαρύγδουπο δεν βρίσκεις στους στίχους του, που όμως είναι τυραννισμένοι από το ψάξιμο της βαθύτερης αλήθειας/ουσίας και του πιο ασήμαντου πράγματος.
      Στο χωριό Θροφαρί, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια, καλλιεργούσε τη γη και την ποίηση, καθ' ομολογίαν του.


      Κι εγώ όταν κάνω παραγγελία στην Πολιτεία, το βιβλίο μπαίνει και μετά βγαίνει από τη λίστα των αγορών κάθε φορά, προκειμένου να μειώσω τα έξοδα.

      στ
      Είμαστε σαν το γρασίδι των δημόσιων κήπων
      Κάθε τόσο μας κουρεύουν σύρριζα τη σκέψη
      Χάριν συμμετρίας.


      ιδ'
      Εχετε ένα σπίτι που περιέχει το σώμα σας
      Εχετε ένα σώμα που περιέχει την ανάγκη για σπίτι
      Έχετε μια ανάγκη για σώμα.

      Έχετε έναν κώλο στο σχήμα της πολυθρόνας σας
      Έχετε μια ψυχή στο σχήμα του κώλου σας
      Καθόσαστε αναπαυτικά στην ψυχή σας

      Έχετε ένα κεφάλι που χωράει το καπέλο σας
      Έχετε σκέψεις που χωρούν στο κεφάλι σας
      Έχετε μόνο τέτοιες σκέψεις

      Είσαστε ανυποψίαστοι και ωραίοι σαν παιδιά
      Γνήσια παιδιά ενός θεού που πλάσατε κάποτε
      Κι από τότε σας πλάθει
      Κατ΄εικόνα και ομοίωσίν σας.

      Κι είσαστε δίκαιοι:
      Αγαπάτε μόνο όταν πρέπει
      Σκοτώνετε μόνο όταν πρέπει
      Εγώ ένας του είδους σας αλλά εκφυλισμένος
      Ένας ανεπίδεκτος δικαιοσύνης.
      Πάντα σας αγαπώ
      Και πάντα σας σκοτώνω.
      ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ, Από ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ

      Διαγραφή
  2. Ωπ! Τι έχουμε εδώ; :-) (Πολύ ενδιαφέρων ο Χιόνης, τον είχα ακουστά, αλλά δεν είχα ασχοληθεί προσεκτικά ποτέ, μέχρι σήμερα.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα!

      Νομίζω μόλις ανακάλυψες έναν ποιητή που θα σε σημαδέψει -- εγώ τουλάχιστον αυτό πιστεύω για τον εαυτό μου. Ένας ποιητής με εξαιρετική σκέψη, εξαντλητικότήτα και πρωτοτυπία. Ρίξε μια ματιά και στον Εσωφάγο για να πειστείς περισσότερο.

      http://sayatnova.tumblr.com/post/43977428398/%CE%BF-%CE%B5%CF%83%CF%89%CF%86%CE%AC%CE%B3%CE%BF%CF%83

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος29.10.15

    Δεν έχεις πάρει ακόμα τα Όντα και μη όντα; Δηλαδή τι άλλο πρέπει να κάνω για να σε πείσω να δώσεις τα 6 ευρώ που απαιτούνται για να αποκτήσεις ένα από τα ωραιότερα βιβλία που υπάρχουν;
    Ε.Γ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι πεπεισμένος αλλά δεν λέει κάτι αυτό. Πρέπει να τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας, δεν είμαστε δημόσια υπηρεσία εδώ για να κλέβουμε τις σειρές των άλλων! Τώρα, αν κάποιο μας προσφέρει ευγενικά τη σειρά του...

      Διαγραφή

Κουβεντολόι με μια μούμια!

Σημ: Εδώ λέγονται ιστορίες μόνο για αραχνιασμένα κρανία, οι "ψεκασμένοι" θα απομακρύνονται διακριτικά.