ΠΙΠΕΡΙ ΚΑΙ ΣΠΑΣΜΕΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Είναι καλοκαίρι, σαν παραίσθηση όλα ξεπροβάλουν μπρος στα μάτια σου, ίδιες κουβέντες, ίδια πρόσωπα, ίδια προσβλημέντα, ίδια βαρετά άρθρα με την ιδιόλεκτο της Lifo για την ίδια και την ίδια λογοτεχνία, ίδια deepfake news με superstar quality διαπιστευτήρια, ίδια, ίδια, μας πρήξατε. Είναι ζωή αυτή; «Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει μια από τις σταθερές της ποιητικής του Σαβίνιο: την ειρωνεία ως μεταφυσικό εργαλείο. Ο μύθος δεν εξυμνείται, αλλά αποδομείται και επανασυντίθεται. Τα έργα τέχνης και οι αρχαίες αφηγήσεις αντιμετωπίζονται ως ένα κέλυφος, ένα πλαίσιο που προσαρμόζεται σε γκροτέσκες καταστάσεις. Η αποσύνθεση του κυρίου Μίνστερ συμπίπτει με την επιστροφή στην καθημερινότητα. Η ζωή συνεχίζεται, όμως εκείνος τώρα πια έχει αποκαλύψει την πλάνη του μύθου. Μονάχα ο μεταφυσικός άνθρωπος είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι τα πάντα γύρω μας αποτελούν μια μεγάλη ψευδαίσθηση, μια μασκαράτα. Ο μύθος, η πραγματικότητα, η ατομικότητα του κάθε ανθρώπου, ο γάμος, οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα πάντα είναι έ...

Μια μέρα βρίσκομαι στο βιβλιοπωλείο να θαυμάζω το ουράνιο τόξο που ξεπροβάλλει από το ράφι της Αστάρτης . Είχα ψαχουλέψει και άλλες φορές με τα ακροδάχτυλα το φάσμα των χρωμάτων, μπας και βρω εκεί μέσα τον αγαπητό Ίταλο Καλβίνο. Αυτή τη φορά όμως είχα πειστεί ότι δεν είχα να περιμένω τίποτα άλλο πέρα από οπτική ευχαρίστηση και κίνησα να φύγω χωρίς βιβλίο στα χέρια μου, ανατρέχοντας νοερά στα αδιάβαστα που με περίμεναν στο σπίτι, ώσπου το βλέμμα μου τσακίστηκε στον όρθιο και δυσδιάκριτο τίτλο της λαδί απόχρωσης.